چکیده
کروکوس ساتیووس یک گونه ی عقیم (نازا) (3n) می باشد که منشا آن هنوز مشخص نشده است. مقدار زیادی از مطالعات مورفولوژیک از این تئوری حمایت کرده اند که آن از تکامل یا هیبریداسیون سایر نمونه های کروکوس به ویژه C. thomassii, C. hadriaticus و C. cartwrighhtianus منشا گرفته است. کلاله های کروکوس ساتیووس منبع خام زعفران هستند اما از آنجایی که آ ن ها ارزش اقتصادی بالایی دارند، گاهی اوقات این گونه، جعل می شود. با کاربرد تکنیک بارکد DNA، ما ژنومیکس گونه های مختلف کروکوس را آنالیز کردیم و به ویژه برخی گونه های فیلوژنی این جنس را به صورت جزئی روشن کردیم. مشتقات ژنتیکی احتمالی کروکوس ساتیووس شفاف سازی شد. نتایج ما نیز نشان می دهد که گونه های مختلف کروکوس ساتیووس ممکن است توسط وقایع مستقلی نمو پیدا کرده باشند، که احتمالا به دلیل فشار ژئوگرافیکی می باشد. ما اثبات کرده ایم که روش بارکد دهی، که معمولا برای شناسایی تاکسونومیک گونه های واقع در درون دسته اتخاذ می-شود، می تواند برای مطالعات جمعیت و برون دسته ای نیز به کار رود. در نهایت، ما پیشنهاد کردیم که این روش مولکولی یک ابزار علمی است که قادر است اعتبار (صحت) زعفران را مشخص و تایید کند.
مقدمه
کروکوس یک جنس گیاهی تک لپه ای می باشد که متعلق به خانواده ی زنبقیان (سوسنیان) است. آن شامل حدود 85 گونه است که بین اروپای مدیترانه ای و غرب آسیا منتشر شده اند (Mathew 1982). مهم ترین گونه-های این گروه کروکوس ساتیووس می باشد چون کلاله های خشک شده ی آن مانند منبع خام ادویه ی زعفران می باشد. کروکوس ساتیووس به عنوان یک گیاه زراعی می باشد؛ در حقیقت آن تنها توسط دانه ها و به صورت رویشی تکثیر می شود که به دلیل ناتوانی برای تولید گرده و بنابراین، بذرهای بارور می باشد. عدم باروری این گیاه به دلیل یک میوز نامنظم می باشد که به دلیل ژنوم تریپلوئیدی آن است (Chichiricco 1999y Gresta 2007y Grilli Caiolaa 2004, 2005). به منظور تعیین منشا گیاهی کروکوس ساتیووس برای یک مدت طولانی، دانشمندان فرضیه ی خودشان را بر اساس مشاهدات مورفولوژیک بنا کرده بودند. تنها یک تعداد کمی از روش های مولکولی برای این سوال به کار رفته اند که هنوز حل نشده باقی مانده است. به هرحال، داده های متن از این تئوری حمایت می کنند که مطابق با آن، گونه های کروکوس ساتیووس ممکن است توسط هیبریداسیون بین C. cartwrightianus و C. hadriaticus یا توسط تکامل (موتاسیون تریپلوئید) یک C. cartwrigghtianus یا C. thomassi ایجاد شده باشد (Grilli Caiola and Canini 2010).
Abstract
Crocus sativus L. is a sterile species (3n) whose origin has not been yet clarified. A lot of morphological studies supported the theory that it would have been originated from the evolution, or the hybridization, of other Crocus exemplars, especially C. thomasii, C. hadriaticus and C. cartwrightianus. Crocus sativus stigmas are saffron raw source but, because of their high economic value, sometimes this spice is adulterated. By the application of the DNA barcode technique, we analyzed different Crocus species genomes and we partially clarified some aspects of the phylogeny of this genus: in particular, C. sativus possible genetic derivation was elucidated. Our results also showed that different C. sativus species might have evolved by independent events, probably due to several geographical pressures. We demonstrated that barcoding method, usually adopted for interspecific taxonomic identification, could be also applied to intraspecific and population studies. Finally, we proposed this molecular approach as scientific tool able to discriminate and certificate saffron authenticity.
Introduction
Crocus is a monocotyledon herbaceous plant genus belonging to the Iridaceae family. It includes about 85 species distributed between Mediterranean Europe and Western Asia (Mathew 1982). The most important species of this group is Crocus sativus L. because its dried stigmas represent the raw source of the saffron spice. Crocus sativus is known as a cultivated plant; in fact, it only propagates vegetatively by corms because of the incapacity to produce fertile pollen and, therefore, seeds. The infertility of this plant is due to an irregular meiosis process caused by its triploid genome (Chichiricco` 1999; Gresta 2007; Grilli Caiola 2004, 2005). In order to determine C. sativus botanical origin, for a long time, scientists essentially based their hypothesis on morphological observations. Only a few molecular approaches were applied to this question that remains still unresolved. However, literature data support the theory according to which C. sativus species might have been generated by the hybridization between C. cartwrightianus and C. hadriaticus or by the evolution (triploid mutation) of a C. cartwrightianus or a C. thomasii (Grilli Caiola and Canini 2010).
چکیده
مقدمه
مواد و روش ها
مواد گیاهی
استخراج DNA
تکثیر DNA و الکتروفورز ژل
توالی یابی و آنالیز داده ها
نتایج و بحث
Abstract
Introduction
Materials and methods
Plant material
DNA extraction
PCR amplification and gel electrophoresis
Sequencing and data analysis
Results and discussion