سنسور متعادل کننده حرکتی در آرتروپلاستی زانو
ترجمه نشده

سنسور متعادل کننده حرکتی در آرتروپلاستی زانو

عنوان فارسی مقاله: آرتروپلاستی زانو با سنسور متعادل کننده حرکتی: آیا سنسور می تواند جراح را آموزش دهد؟
عنوان انگلیسی مقاله: Dynamic sensor-balanced knee arthroplasty: can the sensor “train” the surgeon?
مجله/کنفرانس: مفصل‌سازی امروز - Arthroplasty Today
رشته های تحصیلی مرتبط: کامپیوتر
گرایش های تحصیلی مرتبط: مهندسی نرم افزار، هوش مصنوعی، برنامه نویسی کامپیوتر
کلمات کلیدی فارسی: سنسور دینامیکی، آرتروپلاستی کامل زانو، ناوبری ، جراحی با کمک رایانه
کلمات کلیدی انگلیسی: Dynamic sensor، Total knee arthroplasty، Navigation، Computer-assisted surgery
نوع نگارش مقاله: مقاله پژوهشی (Research Article)
نمایه: Scopus - Master Journals List - JCR
شناسه دیجیتال (DOI): https://doi.org/10.1016/j.artd.2019.03.001
دانشگاه: Hospital for Special Surgery, New York, NY, USA
ناشر: الزویر - Elsevier
نوع ارائه مقاله: ژورنال
نوع مقاله: ISI
سال انتشار مقاله: 2019
ایمپکت فاکتور: 1/091 در سال 2018
شاخص H_index: 6 در سال 2019
شاخص SJR: 0/589 در سال 2018
شناسه ISSN: 2352-3441
شاخص Quartile (چارک): Q2 در سال 2018
فرمت مقاله انگلیسی: PDF
تعداد صفحات مقاله انگلیسی: 9
وضعیت ترجمه: ترجمه نشده است
قیمت مقاله انگلیسی: رایگان
آیا این مقاله بیس است: خیر
آیا این مقاله مدل مفهومی دارد: ندارد
آیا این مقاله پرسشنامه دارد: ندارد
آیا این مقاله متغیر دارد: ندارد
کد محصول: E12746
رفرنس: دارای رفرنس در داخل متن و انتهای مقاله
فهرست انگلیسی مطالب

Abstract


Introduction


Material and methods


Results


Discussion


Conclusions


References

نمونه متن انگلیسی مقاله

Abstract


Background: Dynamic tibial tray sensors are playing an increasing role in total knee arthroplasty (TKA) coronal balancing. Sensor balance is proposed to lead to improved patient outcomes compared with sensor-unbalanced TKA, and traditional manual-balanced TKA. However, the “learning curve” of this technology is not known, and also whether sensor use can improve manual TKA balance skills once the sensor is taken away, effectively “training” the surgeon.


Methods: We conducted a single-surgeon prospective study on 104 consecutive TKAs. In Nonblinded Phase I (n ¼ 49), sensor-directed releases were performed during trialing and final intercompartmental load was recorded. In Blinded Phase II (n ¼ 55), manual-balanced TKA was performed and final sensor readings were recorded by a blinded observer after cementation. We used cumulative summation analysis and sequential probability ratio testing to analyze the surgeon learning curve in both phases. Results: In Nonblinded Phase I, sensor balance proficiency was attained most easily at 10, followed by 90, and most difficult to attain at 45 of flexion. In Blinded Phase II, manual balance was lost most quickly at 45, followed by 90, and preserved for longest at 10 of flexion. The number of cases in the steady state periods (early phase periods where there is a mix of sensor balance and sensor imbalance) for both phases is similar.


Conclusions: A surgeon who consistently uses the dynamic sensor demonstrates a learning curve with its use, and an “attrition” curve once it is removed. Consistent sensor balance is more predictable with constant sensor use.


Introduction


Recent studies suggest that a balanced total knee arthroplasty (TKA) may lead to better functional outcomes and patient satisfaction [1-5]. Manual coronal plane balance has been achieved primarily through tactile feedback and visual cues. Whether a knee is “balanced” is subjective and is affected by various factors including surgeon training, experience, and surgical volume [6,7]. Furthermore, unlike joint alignment, cut angles, and magnitude of component rotation, there has not been a widely accepted metric for “balance.” Asymmetric radiographic joint space gapping is but one sign of gross extension space coronal imbalance. There are as yet no comparable markers for finer magnitudes of imbalance and imbalance at varying degrees of flexion. In recent years, dynamic sensors have played an increasing role in coronal plane balancing. These sensors display tibiofemoral contact points and measure load (or force) to provide real-time intraoperative feedback on whether the knee is truly “sensorbalanced”. Various authors suggest that sensor-balanced TKA may lead to improved patient satisfaction and patient-reported outcomes [1-5], improved survivorship, and a reduced need for revision [8].

  • اشتراک گذاری در

دیدگاه خود را بنویسید:

تاکنون دیدگاهی برای این نوشته ارسال نشده است

سنسور متعادل کننده حرکتی در آرتروپلاستی زانو
نوشته های مرتبط
مقالات جدید
لوگوی رسانه های برخط

logo-samandehi

پیوندها