مدیریت منابع انسانی سبز و همکاری زیست محیطی
ترجمه نشده

مدیریت منابع انسانی سبز و همکاری زیست محیطی

عنوان فارسی مقاله: مدیریت منابع انسانی سبز همکاری و زیست محیطی: یک توانایی – انگیزه – فرصت و دیدگاه احتمالی
عنوان انگلیسی مقاله: Green human resource management and environmental cooperation: An ability-motivation-opportunity and contingency perspective
مجله/کنفرانس: مجله بین المللی اقتصاد تولید – International Journal of Production Economics
رشته های تحصیلی مرتبط: مدیریت
گرایش های تحصیلی مرتبط: مدیریت منابع انسانی
کلمات کلیدی فارسی: مدیریت زنجیره تامین سبز، مدیریت منابع انسانی سبز، همکاری زیست محیطی
کلمات کلیدی انگلیسی: Green supply chain management, Green human resource management, Environmental cooperation
نوع نگارش مقاله: مقاله پژوهشی (Research Article)
نمایه: Scopus – Master Journals List – JCR
شناسه دیجیتال (DOI): https://doi.org/10.1016/j.ijpe.2019.06.013
دانشگاه: Roehampton Business School, University of Roehampton, London
ناشر: الزویر - Elsevier
نوع ارائه مقاله: ژورنال
نوع مقاله: ISI
سال انتشار مقاله: 2020
ایمپکت فاکتور: 6.344 در سال 2019
شاخص H_index: 155 در سال 2020
شاخص SJR: 2.475 در سال 2019
شناسه ISSN: 0925-5273
شاخص Quartile (چارک): Q1 در سال 2019
فرمت مقاله انگلیسی: PDF
تعداد صفحات مقاله انگلیسی: 12
وضعیت ترجمه: ترجمه نشده است
قیمت مقاله انگلیسی: رایگان
آیا این مقاله بیس است: بله
آیا این مقاله مدل مفهومی دارد: دارد
آیا این مقاله پرسشنامه دارد: دارد
آیا این مقاله متغیر دارد: دارد
کد محصول: E14133
رفرنس: دارای رفرنس در داخل متن و انتهای مقاله
فهرست انگلیسی مطالب

Abstract


1- Introduction


2- Theory and literature review


3- Research hypotheses development


4- Research method


5- Data analysis and results


6- Discussion and implications


7- Conclusion


Acknowledgments


Appendix A. Supplementary data


Research Data


References

نمونه متن انگلیسی مقاله

Abstract


This study examines the value of green human resource management (GHRM) in supporting environmental cooperation with customers and suppliers, and the moderating roles of internal green supply chain management (GSCM). A survey of 126 automobile manufacturers in China is analysed using moderated regression analysis, based on a proposed conceptual model grounded in ability–motivation–opportunity (AMO) theory and contingency theory (CT). The results reveal that GHRM is significantly and positively related to environmental cooperation with customers and suppliers, and that the relationships are significantly moderated by internal GSCM. HRM practitioners are advised to develop GHRM practices that provide training (ability), incentive (motivation), and conductive environment (opportunity) to help implement environmental collaboration, while SCM practitioners may improve internal GSCM to strengthen the effects of GHRM. This study clarifies key GHRM practices that contribute to GSCM, and advances related research by developing and testing an overarching model to explain such synergies and the moderating role of internal GSCM.


Introduction


Green supply chain management (GSCM) consists of internal environmental management (EM) practices and environmental cooperation with customers and suppliers (Vachon and Klassen, 2006; Yu et al., 2014). It has attracted considerable attention from both academia and industry (Green et al., 2012; Sarkis et al., 2011). In addition, the role of human resource management (HRM) in sustainability initiatives has been extensively explored in the literature (Daily et al., 2012; Daily and Huang, 2001; Markey et al., 2016; Renwick et al., 2013, 2016). The concept of Green HRM (GHRM) has emerged from these two streams of research to address the alignment of diverse HRM practices with firms’ environmental sustainability objectives (Daily and Huang, 2001; Renwick et al., 2013). From a management perspective, firms may view GHRM practices as essential organizational assets that support EM practices (Vidal-Salazar et al., 2012), while poor human resource management practices can be a major obstacle to GSCM implementation (Jabbour and de Sousa Jabbour, 2016; Teixeira et al., 2016). Despite this, the GSCM literature to date has not fully considered the integration of GHRM and GSCM practices (Jabbour and de Sousa Jabbour, 2016; Longoni et al., 2018) or empirically researched the GHRM–GSCM relationship (Jabbour and de Sousa Jabbour, 2016; Lengnick-Hall et al., 2013; Teixeira et al., 2016; Yu et al., 2017).

  • اشتراک گذاری در

دیدگاه خود را بنویسید:

تاکنون دیدگاهی برای این نوشته ارسال نشده است

مدیریت منابع انسانی سبز و همکاری زیست محیطی
نوشته های مرتبط
مقالات جدید
لوگوی رسانه های برخط

logo-samandehi

پیوندها